dziś jest:
Linia Witebska
Przesmyccy h. Przerowa - gałąź Witebska
Herbarz Witebski podaje, że niejaki Luboszczyński h. Gozdawa został skwitowamy przez niejakiego Ip Przesmyckiego z zastawney tenuty 1676 (...). 1[17] Zaś o samych Przesmyckich napisano, że "Prześmyccy herbu Przerowa: kopia z proporcem, koniec proporca na kopia na wpół złamaną zawinięty, w czerwonym polu, na hełmie trzy pióra strusie. Od Adama Przesmyckiego[2] mający familię swoją y possessią w kraju Polskim, w ziemi Drohickiey, prerogatywą ślachcecką zaszczycającego się, na co pokładali konstitucyą seymu coronationis króla Władysława IV pod rokiem 1627 y nadanie herbu; którego synowie w prowincyą Witebską przybywszy, rózne miewali possessie, co poświadczają: prawo wieczyste podażne na majetność Cerkowiszcze 1645, kwiety opłacanych podatków z majetności Chocimla y Hańkowa od 1668 do 1690, oraz prawo wieczyste na tę majętność 1668, proces nomine Ipa Hurki 1680, testament 1689; na dowód 3-go pokolenia okazywali konstitucyą za króla Jana III na seymie 1677, w którey Jan Prześmycki, komornik Witebski, więzien w Moskwie wspomniony jest, proces 1689; 4-go pokolenia zapis ugodliwy 1717, proces 1723; 5-go y 6-go pokolenia procedencij nieokazali dowodów z okazji wyprzedania się z teyże prowincij. Jednak pownieważ wiadomość całey prowincij współobywatelów przyświadczyła, iż Ippwie Prześmyccy teraz w 9-ym stopniu istotnie się wywodzący, z promienionych antecessorów pochodzący, tak dawnościa possessij, iakoteż używaniem wolności ślacheckich zaszczyceni byli, zaczym sąd ziemski prowincij Witebskiey przerzeczoną familią w tychże prerogatywach stanu ślacheckiego zastawać na zawsze godną bydź uznał i przyświadczył".3[18][...] Przesmyccy herbu Przerowa, jest to gałąź rodziny Przesmyckich herbu Paprzyca, która osiadłszy w XVII w. w Witebszczyźnie przybrała herb Przerowę. Jan Przesmycki komornik witebski, podpisał elekcję 1674 r. z województwem wołyńskim, a Zygmunt 1697 r. z województwem ruskim. Jan Przesmycki strugczaszy smoleński 1700 r. Józef Przesmycki elektor 1733 r. z województwem brzesko - litewskim. Stanisław Przesmycki uczynił 1775 r. testament, w którym dobra Husze otrzymane po ojcu Janie przekazał synom swoim Janowi i Pawłowi, żonatemu z Dorotą Mościcką. Michał Przesmycki cześnik orszański, komisarz do zbierania ofiar 1789 r., został 1791 r. mostowniczym orszańskim. Jan Przesmycki syn Pawła, marszałek powiatu bracławskiego 1851 r. [...] 4[16] .Według herbarza Orszanskiego roku 1773, Februaryi 12 dnia. J. PP. Michał ojciec, Anzelm, Mikolay - synowie: Józef, Wiktory, snowcowie y Symon Przesmyccy, herbem poniżej odrysowanym ( Przerowa ) pieczętujący się, wywód swoy w ziemstwie prowincyi Orszańskiey uczynili.
Dowodzili szlachectwa swego z herbu Przerowa:
1633. Konstytucyą seymu coronationis Króla Władysława czwartego, w którey wspomina Adama Przesmyckiego.
1668 aż do roku 1690. Kwitami opłaconych podatków do skarbu Rzeczy Pospolitey z majętności J. P. Teodora Przesmyckiego wieczystey Chocimla a zastawney Hankowa w prowincyi Witebskiej leżącyh.
1717, Marca 7 dnia. Zapisem ugodliwym między J. P. Dominikiem Chrapowickim a J. P. Bazylim Przesmyckim zawartym.
Wypisy o pochodzeniu rodu.
PRZESMYCKI. Adam Przesmycki, patrz o nim w Konstytucyi 1627 roku i drugiej na koronacyi Władysława IV. Króla, gdzie jego w Pruskich okazyjach wspominają (odwagę). Constit. Fpl. 53. Jan, komornik Witebski w powiecie orszanskim 1674. Jan trukczaszy Smolenski 1700.[5]
ZNIESIENIE INFAMII, Z ADAMA PRZESMYCKIEGO
107. Za instancyą Senatu y Koła Poselskiego, infamia na Urodzonym Adamie Przesmyckim, jako wyiachanie z woyska y niedoslużenie, in contumaciam, na Seym anni 1627 otrzymana: uważając niewinność jego, y mężną w expedycyi Pruskiey odwagę uczynioną, perpetius tamporibus z niego znosimy, y onego ad pristinum nobilitatis statum przywracamy.[6]
Dalej znajdujemy , że: JAN PRZESMYCKI był więziony przez 14 lat w niewoli moskiewskiej, po zajęciu przez wojska rosyjskie Witebska. Dla uczczenia wierności dla Rzplitej, sejm 1677 roku polecił wydrukować nazwiska witebszczan więzionych w Moskwie.
SPECIFICATIO WIĘŹNIÓW WOJEWÓDZTWA WITEBSKIEGO
40. Mając zalecone od wszystkich stanów Rzeczpospolitej męstwo, y odwagi obywatelów Województwa Witebskiego, które w odotrzymaniu wierney życzliwości Antecessorom naszym podczas przyszley wojyny Moskiewskiey wyświadczali, kiedy za dostoieństwo Maiestatu naszego, y całości oyczyzny na fortecy Witebskiej zabrani, czternastoletnie Moskiewskie ponosili więzienie, okrom iedni z nich w tym więzieniu capita voverunt, drudzy zaś czternastoletnie wytrzymawszy więzienie, przez ostatnią rekuperowani zostali komissyię dla zachęcenia tody w przyszły czas do takoweyże wierności, y życzliwości, za zgodą wszech Stanów Rzplitey aby tym snadnieysza respectu naszego , y sukcessorów naszych mogli mieć nadzieje, imiona ich w Volumen Legum według dawnego regestru przez Posłów Wojeództwa Witebskiego, Urodzonych Dadziboga Ierzego Lukowskiego Stolnika Polockiego inserowac pozwolilismy, ci fatis ccsserunt y wiezieniu: (..) Ian Przesmycki Komornik Witebski (..) (w: Volumina Legum (1669 - 1697), t. 5, Petersburg, s. 261).
W elekcjach królów polskich Michała Korybuta Wiśniowieckiego i Stanisława Leszczyńskiego udział brali:
Michała Korybuta:
- P. Kasper z woj. kaliskim
Stanisława Leszczyńskiego:
- P. Adam z woj. podlaskim
- P. Józef z woj. brzeskolitewskim
(w: Jerzy hr. Dunin Borkowski, Elektorowie królów Władysława IV, Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III, Lwów, 1910, s. 179)
W I połowie XIX wieku Heroldia Królestwa Polskiego wylegitymowała Przesmyckich (nb. dając im swym głupim zwyczajem herb Paprzyca, ponieważ w Niesieckim Przesmyccy są podani bez herbu, więc Heroldia "nadała" im najbliższy alfabetycznie herb Przesmińskich z Prus.)
- P. Paweł, syn Jana
- P. Wincent, syn Kazimierza (s. 197)
- P. Antoni, syn Wojciecha (s. 39 Dodatku II)
(w: Spis szlachty Królestwa Polskiego, Warszawa 1851 - 1854, s. 193 i 39 w Dodatku II)
Właścicielami ziemskimi w guberni grodzieńskiej w powiecie kobryńskim w 1890 roku byli:
- Józef Przesmycki właściciel dóbr Strzalka i uroczyska Planty o ogólnej powierzchni 595 dziesięcin ( ok. 650 ha.)
- Waleria Przesmycka, właścicielka dóbr Zapolin o ogólnej powierzchni 152 dziesięcin (ok. 165 hm.)
(w: Spis o zemlawladienij grodnieskoj guberni, Grodno 189, s. 157 i 183).
Byli też Przesmyccy na Ukrainie: W Morozowce, pod Ulanowem, mieszkała rodzina Przesmyckich: matka wdowa (po rządcy Choloniewskich) obdarzona czterema córkami pannami (piąta ubyła już zamężna za marszałkiem Mlynskim) i jedynakime synem Janem. Ten bywał u nas i liczyl die do przedniejszej młodziezy jako wilańczyk (okres ok. 1850 roku) s. 114
Członkiem komitetu gremialnego ds. wloscianskich komisji kijowskiej był Adam Przesmycki z powiatu kowelskiego ur. ok. 1813 roku. (s. 258, 253, 193, 324, 416)
(w: Tadeusz Bobrowski, Pamiętnik mojego życia, t. 1, 2, Warszawa 1979)
Wśród młodzieży z Kresów, która - jako klasa równoległa - ukończyła wieczorowy kurs klasy ósmej i otrzymała maturę w roku szkolnym 1920/21 w Gimnazjum Wojciecha Gorskiego w Warszawie był Adam Przesmycki.
(w: Wojciech Górski i jego szkoła, Warszawa 1962, s. 500)
Linia Adama Przesmyckiego
Poniższy schemat genealogiczny pochodzi z Herbarza Orszańskiego, w którym jest zamieszczona linia Adama Przesmyckiego, uzupełnione to zostało o Informacje pochodzące od Krzysztofa Przesmyckiego ( z Holandii ) , którego rodzina pochodzi z tej Linii.
Według herbarza Uruskiego:
| W 1674 Jan komornik Witebski podpisał elekcye z woj. Wołyńskim |
1674 r. Zygmunt podpisał elek. z woj. Ruskiem |
| Jan strukczaszy smoleński 1700 r. i Zofia Przesmycka ( prawdopodobnie właściele Słobodów, gdyż Tomasz Krupienicz, podczaszy smoleński, 1721 r procesuje Hurków o najazdi gwałty w Słobodach pod Witebskiem, trzymanych od Anastazyi z Krupieniczów Janowej Przesmyckiej |
|
| Jan Syn Jana i Zofii wraz z żona Maryanną z Baranowskich sprzedał 1719 r. plac w Witebsku, nabyty przez rodziców (Ibid. XXIV i XXV). |
Potem bez wzmianek o koligacjach, Uruski wymienia:
1721 Marcyan Przesmycki żonaty z Katarzyną córką Hehorego Januszkowsskiego
1733 r. Józef Przesmycki , elektor
Następnie pojawia się Jan dziedzic dóbr Husze.
| Jan dziedzic dóbr Husze ok. 1740 r. | |
| Stanisław s. Jana w 1775 r. dzieli dobra Husze na synów | |
| Jan ok. 1775 | Paweł ożeniony z Dorotą Mościcką ok. 1775 |
| Jan s. Pawła, marszałek powiatu bracławskiego 1851 r. | |
Poniżej drzewo genealogiczne rodziny przesmyckich od 1840 roku.
( materiał od Rodziny Przesmyckich z Holandii ) . Według tych materiałów jeden z Przesmyckich wrócił z Witebszczyzny w rodzinne strony.
Dzieje rodu przesmyckich od 1840 r. ( jedna z Linii po Adamie )
A. Antoni PRZESMYCKI urodził się około 1840 r. we wsi Ostoje Pytki ówczesna gmina i parafia Zbuczyn. Zajmował się rolnictwem ze specjalnością - hodowla koni. Przynosiło mu to znaczne dochody. Za posiadane oszczędności około 1905 r. w czasie parcelacji majątku we wsi Biernaty Stare kupił około 90 morgów ziemi. Antoni Przesmycki ożeniony był z Marianną Sobiczewską. Mieli trzech synów, Jakuba 1865 r., Bolesława 1880r., Ferdynanda 1885r., oraz córkę, która zmarła mając kilkanaście lat. Po kupnie nowego gospodarstwa cała rodzina Przesmyckich przeprowadziła się do Biernat Starych. Antoni Przesmycki zmarł około 1915r.
B.1. Jakub PRZESMYCKI urodził się około 1865r., zmarł w 1943r. Do czasu zawarcia związku małżeńskiego Anną Wyczółkowską mieszkał z rodzicami i zajmował się rolnictwem. Po zamieszkaniu w Piernatach kupili wiatrak, który stał do lat 50 XX wieku.
Jakubowie Przesmyccy mieli czworo dzieci:
- córkę Genowefę Kamieńską urodzoną w 1910r.,
- syna Aleksandra urodzonego w 1912r.,
- syna Alfonsa urodzonego w 1917r.,
- syna Mariana urodzonego w 1918r.
B.2. Bolesław PRZESMYCKI urodził się w 1880r., zmarł w 1936r. Pierwsze lata swojego życia spędzał przy rodzicach. Gdy ukończył 21 lat został powołany do służby wojskowej w Carskiej Rosji. Ponieważ był drugim synem w rodzinie w wojsku służył 8 lat, za siebie i za brata Jakuba. W czasie służby brał udział w wojnie Rosyjsko - Japońskiej o Mandżurię w 1905r.
Bolesław Przesmycki był żonaty z Józefą Biernacką. Mieli troje dzieci:
- syna Antoniego urodzonego w 1929r.,
- córkę Jadwigę urodzoną w 1931r.,
- córkę Anastazję Lipieńską urodzoną w 1935r.
B.3. Ferdynand PRZESMYCKI urodził się w 1885 roku, zmarł w 1953r. Uczęszczał do szkoły elementarnej, umiał dość dobrze czytać i pisać. W czasie służby w carskim wojsku był podoficerem. W latach 30 był sołtysem w Piernatach. Zajmował się rolnictwem i młynarstwem wspólnie z bratem Jakubem. Dożywał przy bratanku Alfonsie. Zmarł jako kawaler w 1953 roku.
C.1. Aleksander PRZESMYCKI urodził się 9. 11. 1912r., zmarł 18. 12. 1941r. Po ukończeniu Szkoły Powszechnej w Łosicach, uczęszczał do Szkoły Rzemieślniczej na ulicy Targowej w Warszawie. Do służby wojskowej został powołany w 1933r., do 5 pułku lotniczego w Lidzie, a po ukończeniu szkoły podoficerskiej, pozostał w służbie zawodowej jako mechanik lotniczy w stopniu plutonowego. Po wybuchu wojny w 1939r. plut. Aleksander Przesmycki przedostaje się do Rumunii i dalej do Francji. Tu wstępuje do formowanego Polskiego Dywizjonu Myśliwskiego GC1/145 "Warszawskiego" tworzonego w Lyon. Po upadku Francji w 1940r. został ewakuowany do Anglii. W Anglii plut. Przesmycki został przydzielony do 302 Dywizjonu Myśliwskiego "Poznańskiego", stacjonującego w Harrobeer. Tu zostaje awansowany do stopnia sierżanta. Zmarł 18. 12. 1941r. wskutek obrażeń doznanych podczas uderzenia przez kołujący samolot Spitfire. Sierż. Aleksander Przesmycki został pochowany na cmentarzu w Westen Hill w Plymouth, grób nr RC 10858.
1[17] Herbarz szlachty Witebskiej. Str. 68.
[2]PRZESMYCKI. Adam Przesmycki, patrz o nim w Konstytucyi 1627 roku i drugiej na koronacyi Władysława IV. Króla, gdzie jego w Pruskich okazyjach wspominają (odwagę). Constit. Fpl. 53. Jan, komornik Witebski w powiecie orszanskim 1674. Jan trukczaszy Smolenski 1700.
3[18] Herbarz Szlachty Witebskiej, dz. cyt., s. 102 -n 103. Ze względu na możliwośś popełnienia błedu przy przekładaniu tekstu orginalenego na zrozumiały nam dzisiaj, zachowana została wersja tekstu z Herbarza Witebskiego.
4[16] Wyr. Tryb. Lubel., Vol., Ks. Gr. Mińskie. Cyt. za Uruski, dz. cyt., s. .
[5] Kasper Niesiecki, Herberz Polski, t. 7, Lipsk 1841, s. 545.
[6] Konstytucja Sejmu Walnnego, koronacyjnego z roku 1633, w: Volumina Legum (1609 - 1640), t. 3, Petersburg 1859, s. 300.
