dziś jest:
Kapłani
1. W drugiej połowie XIV wieku znamy już kilku plebanów z Przesmyk występujących w źródłach. Pierwszym z nich był Bartłomiej, który w 1453 r. wziął w zastaw grunt w Przesmykach. Żył jeszcze w 1458 r., gdy świadczył na dokumencie sprzedaży wójtostwa w Rudzie.
2. Następcą Bartłomieja był Tomasz, który musiał należeć do grona zaufanych biskupa łuckiego Jana Łosowicza. W 1464 r. świadczył w dokumencie nadania przez tegoż biskupa wójtostwa w Skrzeszewie, a w następnym roku w dokumencie lokacyjnym miasta Janowa (dawniej Parchowa). Razem z nim świadczył na obu dokumentach także rycerz Jan Przesmycki, dworzanin biskupa. W 1468 r. pleban Tomasz po przeniesieniu Jana Łosowicza na biskupstwo wileńskie, w jego imieniu uiszczał w kurii rzymskiej opłaty związane z tą czynnością.
3. Od 1470 r. plebanem w Przesmykach był ks. Wojciech, znany do 1481 r.[1]
4. Wzmianki historyczne w XVIII wieku podają, żę ks. Jan dziedziczy na Przesmykach w 1732 r.
5. Ks. Leon Przesmycki 1835 - 1890. Urodził się 14 marca 1835 r w Sokołowie Podlaskim. Syn Piotra i Barbary z d. Moczulskiej. Uczył się prywatnie w domu. 8 września 1853 r. wstąpił do Seminarium Janowskiego, gdzie uczył się razem ze Stanisławem Brzóską i Michałem Żółtowskim. Święcenia kapłańskie przyjął 27 czerwca 1858 r. Jako neoprezbiter został wikariuszem w Ostrowie (Lubelskim) (1858 - 62), a następnie w Pruszynie (1862 - 65). W tej parafii zastało go powstanie styczniowe. Rozkazem Wydziału Wojny Rządu Narodowego nr 10 z dn. 22 lipca 1863 r. został kapelanem jednego z oddziałów powstańczych walczących na Podlasiu. W latach 1865 - 67 wikariuszował w Przesmykach a następnie w Jabłonnie Lackiej (1867 - 68). W 1868 r został proboszczem w Leśnej Podlaskiej. Po śmierci ks. Jana Radziszewskiego z pobliskiej Bardziłowki biskup lubelski polecił mu w 1873 r. tymczasową administrację tej parafii. Jako kustosz sanktuarium Matki Bożej Leśniańskiej otaczał opieką unitów udzielając im sakramentów świętych. Przez to naraził się władzom rządowym i został pozbawiony probostwa. Równocześnie z usunięciem ks. Przesmyckiego zamknięto kościół, miesiąc później skasowano parafię, a w 1881 r. zamieniono go na cerkiew prawosławną (Cudowny obraz wywiózł do Łomży ks. bp Beniamin Szymański). Przez następne lata był wikariuszem w: Garwolinie (kwiecień 1875), Łukowie (1875 - 76), Starej Wsi (1877 - 79). Posługując w Starej Wsi jednocześnie duszpasterzował w Prostyni pomagając sparaliżowanemu ks. Fr. Pogorzelskiemu. Proboszczem Prostyńskim był w latach 1879 - 1890 r. W tym czasie wiele zmieniło się w parafii na lepsze. Świadectwem tego jest list parafian prostyńskich do biskupa lubelskiego z października 1884 r. opisujący współpracę z ks. Leonem i jego zasługi. Jest w nim napisane, że pomagał ludziom materialnie, nigdy "nie targował się" z parafianami, pokrył świątynię dachówką, wytynkował z zewnątrz a wewnątrz pomalował na biało, wstawił witraż nad głównym ołtarzem, a sam ołtarz odnowił. Postawił "murowaną dzwonnicę na 5 dzwonów w kształcie bramy na frontonie kościoła". Ze względu na zły stan kościoła św. Anny rozebrał go w 1879 r., a z uzyskanego budulca pobudował nową plebanię i dom dla służby kościelnej. W tym samym roku utworzył nowy cmentarz koło kościoła parafialnego, na którym postawiono kaplicę. Ponadto ogrodził kamiennym parkanem teren przy kościele i miejsce pochówków. Postawił zabudowania gospodarcze oraz dwie przydrożne kapliczki, ogrodził sad. Dobudował również dwie wieże kościoła, z czego parafianie cieszyli się najbardziej się, bo jak napisali w liście, dotychczas bez wież, kościół ich bardziej przypominał szopę, co sprawiało im szczególną przykrość. Tak gorliwa praca spotkała się z dezaprobatą Stanisława Mikutowicza, który był głównym kolatorem kościoła, a więc i ofiarodawcą. Buntował się przeciw licznym inwestycjom podejmowanym przez proboszcza i pisał donosy na ks. Przesmyckiego oskarżając go o niemoralne życie, gorszenie parafian i nieuczciwość. Konsystorz w takiej sytuacji powołał sąd, któremu przewodniczył ks. L. Broniszewski z Węgrowa. W trakcie procesu okazało się, że zarzuty są oszczerstwem. Mieszkańcy parafii stanęli w obronie swego proboszcza, co zanotowano w protokole: "Wszyscy parafianie jednogłośnie odpowiedzieli niemal chórem, że wszyscy są bardzo zadowoleni z X Przesmyckiego, ponieważ mają z niego nie tylko gorliwego pasterza , który zawsze jest gotów z posługą pasterską nie tylko w dzień ale i w nocy, jak się wydarza do chorych [...] - ale nawet dobrego gospodarza dbającego o dobro Kościoła". To co zrobił ks. Przesmycki w znacznej mierze przetrwało do dziś. Zmarł on w Prostyni 14 III 1890 r. i został pogrzebany na założonym przez siebie cmentarzu.
6. Ks. Wincenty Przesmycki (1848 - 1917?). Ksiądz, zesłaniec, sybirak. Urodzony 19 lipca 1848r. w Huszczy na terenie powiatu Biała Podlaska w ówczesnej guberni lubelskiej. Pochodził ze zubożałej rodziny szlacheckiej hrabiego Paprzyca. Był synem Jana Wincentego i Marianny z domu Piwoni. 23 lipca 1848r. został ochrzczony przez ówczesnego proboszcza parafii Huszcza ks. Walentego Nawrockiego (1792 - 1875). Ks. W. Nawrocki był kapelanem pułku ułanów polskich w powstaniu listopadowym, a za współpracę z przywódcami powstania styczniowego został zesłany na Syberię, gdzie zmarł 13 października 1875r... więcej
7. Ks. Henryk Przesmycki 19 XII 1936 - zm. 2 XI 1953 r.;Ksiądz Henryk Przesmycki urodził się 17 stycznia 1893 roku w Lipkach w powiecie sokołowskim. W latach 1909-1914 był alumnem Wyższego Seminarium Duchownego. Odbudowal kosciół z Łaskarzewie ze zniszczeń powojennych, w kosciele powstała pamiątkowa tablica.
8. ks. dr Piotr Przesmycki, Zgromadzenie Salezjanów. Święcenia kapłańskie Zaręby Kościelne 1995 r. diec. Łomżyńska.
9. ks. Krzysztof Przesmycki, święcenia kapłańskie w Katedrze Łowickiej 1999 r.
[1] BPAN Kraków, 8822, z. IV, s. 108, 8823, z. IX, k. 38; ADS, D 1, k. 9, 11, 18v, 19v, 21, 24, 27, 27v, 31v, 33, 49, 52v, 69v, D 3, k. 163, D 5, k. 21v; KDKW, s. 291-292, nr 252, 254.
